Główna różnica pomiędzy stalą nierdzewną 410 i 410S polega na zawartości węgla i przewidywanym zastosowaniu.
Stal nierdzewna 410 to stal nierdzewna ogólnego przeznaczenia zawierająca minimum 11,5% chromu. Charakteryzuje się dobrą odpornością na korozję, wysoką wytrzymałością i twardością. Jest często stosowana w zastosowaniach wymagających umiarkowanej odporności na korozję i wysokich właściwości mechanicznych, takich jak zawory, pompy, elementy złączne i komponenty dla przemysłu naftowego.
Z drugiej strony, stal nierdzewna 410S to niskowęglowa odmiana stali nierdzewnej 410. Zawiera ona niższą zawartość węgla (typowo około 0,08%) w porównaniu ze stalą 410 (maksymalnie 0,15%). Niższa zawartość węgla poprawia spawalność i zwiększa odporność na sensybilizację, czyli tworzenie się węglików chromu wzdłuż granic ziaren, co może zmniejszać odporność na korozję. W rezultacie stal 410S lepiej nadaje się do zastosowań wymagających spawania, takich jak komory do wyżarzania, elementy pieców i inne zastosowania wysokotemperaturowe.
Podsumowując, główne różnice pomiędzy stalą nierdzewną 410 i 410S polegają na zawartości węgla i ich zastosowaniach. 410 to stal nierdzewna ogólnego przeznaczenia o wyższej zawartości węgla, natomiast 410S to odmiana o niskiej zawartości węgla, która zapewnia lepszą spawalność i odporność na uczulanie.
Czas publikacji: 23 maja 2023 r.
